چه میشود ؟ دریا طغیان میکند و مرا با خود می برد  ؟ و بعد بر ساحل می اندازد و یا مي شكنم و از

 بین میروم  وحشت سرا پای وجودم رافراگرفته چه می شود ؟ نمی دانم خدا میداند آسمان ابر غليظي

 دارد دلش گرفته مانند دل من رعدو برق عجیبی می شود و آسمان می بارد  عقده هايش را خالي

می کند می بارد و می بارد و می بارد بر سر دریا و بر سر هر چه که هست بعد آسمان صاف مي شود

همرنگ دریا و خود را در دریا می بیند و دریا هم. آسمان را عجیب  زيبا و تماشايئ است نگاه كن آنجا را

 مردی در قایق کوچکش نشسته و مقداری از شاخ و برگ درختان در قايقش . به اطراف خود مي نگرد

 نمی دانم هدف او چیست و به کجا خواهد رفت . از دريا ميگويم از امواج پر طلاطم دريا از خروش دريا از

ساحل دریا میگویم چه زیباست مردی با همسرش كنار دريا قدم مي زند و پاي در ماسه هاي  ساحل

 می نهد و جای پایش که حاکی از بودن او دارد مي بيند . طبيعت را مي بينم كه چه زيباست اينجا

 آبشاری  است که اطراف آن درختان بسيار زيبايئ كه خلقت خداوند را به تصوير مي كشد و چه طراوت

  خاصی به این محوطه داده است آسمانش صاف و زيبا و دل انگيز مي باشد . چه درختان زيبا و سر

 سبزی چمن های بسیار قشگ و سر سبز در زميني كه وسعت آن چندين هكتار مي باشد باز اينجا

 آسمان دلش گرفته که مي خواهد ببارد عجب خلقتي دارد خداوند ببار باران ببار مي باردو مي باردو 

می بارد چه زیبایئ و چه طراوت خاصي به زمين داده است درختي را مي بينم كه سالهاي زيادي از

عمر او گذشته که از او مراقبت  مي كنند تا مبادا  آسيبي به او برسد بله انسانهاي خوب و خدا شناس

و خدا ترس هم وجود دارد كه از اين موجودات زنده نگهداري مي كنند . در گوشه اي انساني را كه تنهاي

 تنهاست و به درختي تكيه كرده مي بينم نمي دانم در دلش چه مي گذرد زمين زير پاهايش گل آلود

است و به افق دور دست مي نگرد  چه مي بيند در نگاهش غرق شده  است از طلوع سپيده دم پرسه

زدم درخيالم حالا ديگر شب شده است و آسمان پر از ستاره هاي زيبا و ماه تابان كه امشب زيبايئ

طبيعت را دو چندان كرده  بر تخته جوبي كه ميان درياست كبوتران عاشق نشسته اند و به همديگر

مي نگرند و عشق را به هم هديه ميدهند . در كوچه پس كوچه هاي دلم قدم مي زنم هيچكس اينجا

نيست كه از من سراغ گمشده ام را بگيرد . جز درختان سر به فلك كشيده حتي پرنده اي اينجا پر

نمي زند . در ذورقی زنی نشسته است و دراین دریاچه به این طرف و آن طرف میرود سرگردان و مضطرب

غرق در دریای امواج پر طلاطم زندگیش میشود آیا چه می شود نمی داند غم تمام وجودش را گرفته به

فکر فرو می رود چشمش هیچ جایئ را نمی بیند غیر از زندگی سراسر رنج و مشقت خود را

و این داستانک ادامه دارد

یه مدتی نتونستم بنویسم چون بازم اومدم خونه و مطابق معمول کامپیوترم

 خرابه.

دلم میخواست روزای آخر سال بنویسم ولی نشد.

حتی عید هم نشد.به هر بدبختی بود راش انداختم.

از ۱۴ اسفند اومدم خونه .قرار بود بیست و پنجم برگردم ولی حسش نبود.

بالاخره تصمیم گرفتم یک ماهی به خودم استراحت بدم

حالا که مدتیه خونه ام حس میکنم دوباره روحم لطیف شده. حسهای بد از

 وجودم رفتن.

دلم خیلی زیاد تنگ شده . دلم میخواست میتونستم چند دقیقه با تو حرف

میزدم .اما خوب نمیشه.بعضی چیزا نباید بشه.

قبل عید هر روز میرفتم خرید. یه روز یه نفر رو دیدم که خیلی شبیه کسی بود

 که دوسش داشتم.داشتم نگاش میکردم اصلا حواسم نبود که خانمش کنارشه.

یه لحظه که به خودم اومدم دیدم خانمش داره چپ چپ نگام میکنه. خندم گرفت.

از خودم از عشقم و از اون زن با اون نگاهش.

خدا یا این همه عشق چی بود که گذاشتی تو دل من؟

خیلی خوبه که هیچوقت کینه تو دلم نمیمونه.هرچند عشق یه چیز دیگه است.

                        من از ایستادن هراس دارم و از دل سپردن

                         دل سپردن در سرزمین ما وابستگیست

                                                     و

وابستگی اندوهی بزرگ برای جدایی

                                                      و من ایستادم

                                                           سادگی کردم 

                                                                 دل سپردم

                                                                     و ................. 

سپیده دم آید مگر تو را جوید بگو کجایی؟

نشان تو گه از زمین گاهی ز آسمان جوید

ببین چه بی پروا ره تو میپوید بگو کجایی؟

کی رود رخ ماهت از نظرم؟

به غیر نامت کی نام دگر ببرم؟

اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی؟

به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی؟

فتا ده ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی؟

یک دم ازخیال من نمی روی ای غزال من

دگر چه پرسی زحال من...؟

تا هستم من اسیر کوی تو ام در آ رزوی توام

اگر تو را جویم حدیث دل گویم بگو کجایی؟

به دست تو دادم دل پریشانم دگر چه خواهی؟

فتا ده ام از پا بگو که از جانم دگر چه خواهی؟

 دوباره پرسید :معشوق کیست؟ گفتم :کربلا.... گفت این بار سوالی می

پرسم که دیگر نگویی کربلا.... گفت :خشم وخشونت وبد رفتاری وظلم

چیست؟ گفتم :کربلا.... گفت مگر میشود کربلا هم عشق باشد وصفا ٬ هم

ظلم باشد وجفا؟ گفتم کربلا به دو نیم تقسیم شده طرف راست حسین

طرف چپ یزید!.........

دوست داشتم در ان زمان بودم وسینه ام را سپر امامم میکردم دوست داشتم در ان زمان بودم تا زینب ورقیه را دلداری می دادم دوست داشتم در ان زمان بودم ویکی از نفرانی بودم که امام را صدا می زد ومی گفت : یا حسین ای پسر علی ای پسر فاطمه فردا روز قتل است روز عشق روز فداکاری در راه حق روزی که تو ویارانت در راه خدا شهید می شوید روزی که ان را در قرن های بعد روز عاشورا می نامند روز خون وشهادت و تو .روزی که همه تو را صدا می زنند روز عاشقان. فردا در قرن های بعد روزی است پر شور .همه ی خیابان ها پر است از صدای حسین٬حسین ٬صدای زنجیر های عاشقان بر پشتشان٬ صدای دست هایی که با عشق بر سینه می کوبند. حسین جانم فردا تو در راه معشوق خود فدا می شوی وفرشتگان بر بالینت می ایند و تو را صدا می زنند فردا روزیست که فرشتگان تو را بر عرش می برند ولباسی از جنس حریر بر تنت می کنند می پرسی چرا؟ زیرا می گویند بدنت ظریف است بدنت طاقت لباس های سنگین ندارد ان وقت این یزید ستمگر وسپاهیانش بدنت را پاره پاره می کنند...

خدایا ما را به وصال برسان ما را به اماممان برسان .یا امام حسین

         نظاره ای به ما وبندگان خدا که دلی از سنگ دارند کن...

                 درود بر عاشقان و خدا یار ونگهدار همگی

اعتماد احساسی است که باعث میشود

ذهن با عزم راسخ و اطمینان دست

به کارهای بزرگ و افتخار آفرین بزند.

O’lord thou knowest how busy

I must be this day: if I forget thee,

Do not thou forget me.

خدایا تو میدانی که من امروز چقدر مشغولم.

اگر من تو را فراموش کردم،

تو مرا فراموش نکن.

این روزها پر کار شدم و دارم خوب چیزمیز واسه وبم می گذارم

اکثرا می گیم ماه رمضون چه زود میای چه دیر می ری

اما اونهایی که قدرش رو می دون می گن چه دیر میای چه زود می ری

از شما چه پنهون دیشب وقتی اعلام شد امروز عیده سعید فطره ، پریدم هوا

ماه رمضون تموم شد اما نمی دونم اگه دوباره بیاد از آمدنش خوشحال می شیم یا غمگین؟

تو این روزها دوستم رو از دعا خودتون محروم نکنید تو بیمارستانه و

اما حالا بزرگ شدیم ..........خودتونم میدونین که

تو کوچیکی واسمون لباس میپسندیدن و ما میپوشدیم بی چون و چرا حالا اگه بخوایم واسه چیزایی که نمیپسندیم چون وچرا هم بیاریم تازه میفهمیم که ای دل غافل کو گوش شنوا؟

یک عهد و قول وقراری با خدا گذاشتم یک کاری که خیلی لیاقت می خواد و شاید نتونم تمامش کنم اما من  جسارت کردم و خواستم با توکل به خدا انجامش بدم. از فردا . کاش بتونم با وفا باشم و به عهدم وفا کنم . خدایا چه کنیم دیگه بنده ی تواییم هر جور باشه در خونتیم ول کنم نیستیم کس دیگری را که نداریم با خودت خلوت می کنیم قول و قرار می گذاریم .... بی جوابمون نگذار 

امروز یک خونه تکانی اساسی کردم از جزوه و کمد و میز و .... گرفته تااااااا بعضی از یادگاری ها. از یک زمانی فقط یکسری خاطره و یادگاری مونده بود که چون خارات خوبی نبودن همه را انداختم بیرون . حس خیلی خوبی بود وقتی که از ته دلم دور می ریختمشون و به خودم یک قولی دادم اینکه حالا که هیچ نشونی ازش جلوی چشمام نمونده دیگه هیچ خاطره ای هم تو ذهنم تداعی نشه و اینکه همونجوری که از دلم رفت از ذهنمم پاک شه و حتی  سایه اش هم برام نمونه. باید به خودم قول بدم و باید سر قولم بمونم خدایا خودت کمک کن.

به نام آن کسی که ما را خلق کرد و عشق را در وجود تک تک موجودات قرار داد.

این روزها احساس می کنم که مشامم پر از خبرهای سرخی است و در اعماق قلبم شقایقی خونین می روید.این روزها وقتی از خواب بیدار می شوم تمام رویاهای جهان را شهود می کنم.این روزها مشتم پر از گیسوی تخیّل است و نبضم مثل ساعت آفتابگردان می زند.نزدیکی های ظهر به ساحل چشمان تو می آیم و در ماسه های سبز مهربانی دراز می کشم.غروب ها به مرتع سرخ لبانت می روم و برّه های تشنه ی بوسه را سیراب می کنم.این روزها همه اش خواب تو را می بینم وصدای تو می شنوم.من چیزهای تازه ای از جهان فهمیده ام که زیبائی یک تبسّم وزن دارد و آه در ماهیتابه ی آیینه تبخیر می شود.من مساحت معنوی لبخند را به دست آوردم و لایه ی نا مرئی عشق را در ذرات کشف کرده ام.من عفونت صهیونیسم رابا یک آمپول پنی اسرائیلین درمان می کنم.من کلید قدس را روی رف تاریخ کنار گلدان ظهور پیدا کرده ام.من مطمئنم جهان از نو آبیاری خواهد شد.بالاخره همه ی عاشقان به سزای معشوق خود خواهند رسید و معشوق خونبهای عاشقان را با لبهای مبارک خود خواهد پرداخت.دیگر از مشاهده ی زیبائی ها گیج شده ام و از شدّت تجلّی مخ تخیّلم سوت جنون می کشد.از بس نازک شده ام می ترسم مرا باد ببرد.از بس خالص شده ام و به خدا مخلصتم گفته ام که ملائکه به گریه هم می خندند.درجه ی رفیع عشق(شهادت)است.شهادت امری نیست که بتوان آن را انکارکرد.شهادت در همین گل سرخ لبهای توست.شهادت در چشمان حیران من است.وقتی که اذان قامتت را می شنوم و ناقوس مقدّس نامت به صدا در می آید.صبح بیا چمن لاله ها و عظمت فاجعه ی عشق را نگاه کن.ببین چقدر شقایق گلگون کفن لب از خاک گشوده اند.مطمئن باشید صورت ماهرویان در برگ مریم حلول کرده است.مطمئن باشید یاس عطر دوشیزه ی ملکوتیست.مطمئن باشید سیاه چشمی که به خواب خاک فرو می روند از تناسخ سرمه باز می گردند ومطمئن باشید این شکوفه ها لبخندند!این نرگس ها نگاهند!